ICONOCLASH #01

Roel Goussey, Sabine Oosterlynck, Bernard Sercu

GROUP SHOW // 07.04-05.05.2019

ICONOCLASH #01
07.04 - 05.05.2019

ICONOCLASH #01 refereert aan een historisch feit dat zich in Steenvoorde, in 1566, hier dichtbij, heeft afgespeeld en dat vanuit de schijnbaar rustige Westhoek Vlaanderen tot in Nederland heeft beroerd: de beeldenstorm.

Samen met ‘De Queeste Art’, organiseert ‘Kasteelstraat 1’ een tentoonstelling omtrent vernielen en herstellen, botsen en verzoening in een veelal niet figuratieve benadering, omtrent de confrontatie tussen een beeldend kunstenaar en de betekenis van een afbeelding. Een uitermate boeiend en inspirerend gegeven. Het beeld op zich, een langzaam gegroeide structuur, de menselijke gestalte, abstrahering, teken en betekenis, het repetitieve van een motief bevolken het arsenaal van de beeldend kunstenaar.

De beeldenstormer vernielt en wil een andere wereld opbouwen. De kunstenaar onderwerpt en kwetst ook vaak de materie die hij bewerkt en heropbouwt. Elk van de drie die hier aanwezig zijn structureert op een eigenzinnige en geïnspireerde wijze via tekens en ritmiek op een geblesseerde drager, via nauwgezet gegroeide objecten die een soort stralend lichaam zijn, via de diepgaande betekenissen van ogenschijnlijk banale tekens al dan niet op het water of als vluchtig en beklijvend beeld dat verschijnt en meteen weer verdwijnt.


---

PDF MAGAZINE 'COLLECT' APRIL 2019 - PAGINA 20
---


ROEL GOUSSEY (BE)

Roel Goussey (°1947, Oostende) staat bekend voor het discrete en kleurige raffinement van zijn grafiek en zijn schilderijen die aan de zee refereren en aan een telkens verrassende esthetiek waarin de essentie triomfeert. In het vlakke sluimert vaak zo niet steeds ook het ruimtelijke;
uit het twee-dimensionele groeit immers bijwijlen het drie-dimensionele en andersom.

Zo verschijnt hij ook nu met ruimtelijk werk dat een andere kijk biedt op wat als een inspirerende eenvoud kan worden omschreven, waarin kleur en vorm elkaar benaderen en aanvullen, volume worden, tengere of robuuste assemblage waarbij de eigenheid van de onderdelen naast of op elkaar, of in elkaar vervlochten, optimaal functioneert.

Hij exposeert hier recente objecten in diverse materialen in open lucht als op een tafel in zijn atelier, maar dan wel blootgesteld aan weer en wind, aan regen en zonlicht, onderhevig aan de clash van de getijden, aan de inwerkende adem van de natuur.

Zo wordt het botsen van inconoclash, speels en ernstig tegelijk, gesuggereerd, het aanvreten of aantasten en weer verzoenen dat aan een externe acteur wordt toevertrouwd, die op zijn beurt spontaan naast cultuur heeft postgevat met alle (onvoorziene) gevolgen van dien.

---

SABINE OOSTERLYNCK (BE)

In haar beeldend conceptueel oeuvre, dat objecten, video’s en performances omvat, slaagt sabine oosterlynck erin om, vertrekkend vanuit een onooglijk kleine aanwezigheid, namelijk een veelal papieren label of noem het een etiket, een wereld van zinspelingen, bedenkingen, verwijzingen, suggesties op te roepen die een flink deel van ons bestaan en onze geplogenheden bevragen, ons consumentengedrag evoceren en die onze plaats in een vaak op hol geslagen maatschappij op subtiele wijze duidelijk maken, influisteren, doen groeien in het bewustzijn van de kijker die langzaam binnentreedt in de betekenis van haar tekens.

Vanaf de eerste stappen in de kennismaking met haar aanvankelijk bevreemdend tenger beeldmateriaal, groeit een bewustwording die wordt gevoed door de diversiteit van haar door etiketten gestoffeerde taferelen die als pure aanwezigheid fungeren, maar ook als verwijzing naar een gebruik, een ordening, een finaliteit, als geniepige dwangbuis, als label waarop begrenzing wordt aangegeven.

Het etiket als benaming, als precieus porseleinen object, als uitvergroot labiel drijvend zebrapad, als stapeling, als vergulde herinnering aan groei en groen, als onderdeel van een kronkelende vrije vorm, als net nog niet geboren teken, refereert en herinnert en is vooral een statement naar onze identiteit ook als we dat als dusdanig niet meteen beseffen. Concept verschijnt hier in zijn meest pure en rijke vorm.

---

BERNARD SERCU (BE)

Het werkproces van Bernard Sercu (°1953) heeft in hoge mate te maken met zijn bevragen van de materie en het formaat van de drager en met het ritme van inkepingen en tekens op die drager, die hout is, papier of doek.Zo vertolkt hij op perfecte wijze de diepzinnige achtergrond van het beelden stormen, namelijk het vernielen om van daaruit een ander beeld te creëren. Destructie roept in zijn plastische wereld een daad van reconstrueren op.

Het kwetsen van de huid van de drager is een constante in zijn oeuvre en de noodzakelijke weg naar bevrijdend herstel.
Het teken – cirkel, vierkant, lijn – is fundamenteel als inbreuk en tevens als zegging.Het nestelt zich in een veelal geometrisch – abstracte structuur waarin het repetitieve een duidelijke rol speelt.
Een frappante inkeping die zich wisselend herhaalt, ritme suggereert, is een luisterende basisgedachte.

April 2019
Hugo Brutin, kunstcriticus

---
INFO PDF ICONOCLASH #01
---